نوزدهم

اگر تو یار نداری چرا طلب نکنی

و گر به یار رسیدی چرا طرب نکنی

دیوان شمس

هجدهم

روشن ندارد خانه را قندیل ناآویخته

دیوان شمس

هفدهم

گر بندم این بصر را، ور بگسلم نظر را

از دل نه‌ای گسسته، از تو کجا گریزم؟

دیوان شمس

شانزدهم

ای که میان جان من تلقین شعرم می‌کنی

دیوان شمس

پی نوشت بی ربط: نگارنده مهیب خسته است و اصلا نمی‌داند که چه بداند.

پانزدهم

بگو: به هر چه بسوزی بسوز جز به فراق

روا نباشد و این یک ستم روانه مکن

دیوان شمس

پی نوشت بی ربط:  با نیما خداحافظی کردم، وهیچ گریه نکردم درست تا همین لحظه که این جمله رو نوشتم.  حسین می گه یک متن رو وقتی با پوست استخوون حس می کنیم که می نویسیم ش.

چهاردهم

دفع اژدها

دیوان شمس

سیزدهم

صبر مرا خواب برد عقل مرا آب برد

کار مرا یار برد، تا چه شود کار من

دیوان شمس