به هر آیینه‌ای نگاه کنم خودم را خواهم دید

اول میل عجیبی بود به ویرانی، به دیوانگی، به رها کردن، به رفتن، من اما همچنان ایستادم پای آنچه ساخته‌ام، چون فکر می‌کنم آدم هر چقدر هم که برود، هر چقدر هم که دور شود از زندگی خودش نمی‌تواند فرار کند

بعد تنم به من گفت بس کنم، و من نتوانستم.  تنم هم کم آورد معده و روده‌ام را به هم گره زد.

دلم می‌خواهد چند سال بخوابم.